باز شوهر بی بهانه

 


با ادایی کودکانه



هیکل چون استوانه

 


میکند غر غر به خانه

 



یادم آید روز اول

 


گردنش کج, دست و پا شل



پیش بابا موش می شد

 


سرخیش تا گوش می شد

 



دختری افتاده بودم

 


مهربان و ساده بودم

 



نرم و نازک

 


شاد و چابک

 

 

چشمهایم همچو آهو

 


عطر موهایم چو شب بو

 



می شنیدم از لب او

 


حرفهایی همچو جادو:

 



من غلام خانه زادت

 


جان دهم هر دم به یادت

 



گر نیایی خانه ی من

 


می گریزد روحم از تن

 



بعد از آن گفتار زیبا

 


خام گشتم من همانجا

 



شد به پا جشن عروسی

 


کیک و شام و دیده بوسی

 



بعد از آن دیگر ندیدم

 


هرگز آن اوقات بی غم

 

 


قسمتم یک مرد جانی

 


اندکی لوس و روانی

 



بی اراده همچو یابو!

 


پرخور و مغرور و پر رو

 



بشنو از من جان خواهر

 


هر که کرد این دوره شوهر

 



خاک بر سر گشت و حیران

 


شد پشیمان,شد پشیمان, شد پشیمان

 

 

 

 

منبع : ♥♥ بزرگترین سايت سرگرمی جوک خنده دار♥♥ |شعر طنز خانمهای متأهل
برچسب ها : پشیمان ,همچو ,خانه